You are currently browsing the tag archive for the ‘ამფიბია’ tag.

ზღვის პირას მდგარ აკვარიუმში პარანორმალი თევზები ალკოჰოლიკებივით სიესტას ძილიდან გამოსულიყვნენ, ხოლო დალის მასტიციზმით გაჟღენთილ ულვაშებს ტრამონტანა გახსნილი ჩემოდნიდან ამოყრილი ბარგივით არხევდა…

დავფიქრდი და გამახსენდა, რომ ახალი შეიძლება იყოს მთვარე, მზე კი-მხოლოდ აღმოსავლეთიდან ამოდის. განსაკუთრებით მაწამებდა ხელოვანებზე გადაღებული ფილმები, უმეტეს შემთხვევაში მათზე ისეთი ხალხი იღებს ფილმებს, რომლებიც ვან-გოგის სურათში ერთ კოლოფ თამბაქოს კი არა, ნახევარს გაიღებენ და შემდეგ იმასაც ინანებენ, რადგან მიხვდებიან, რომ მხატვარი სურათს ერთ საჩიბუხე თამბაქოს ფასად დათმობდა, მაგრამ შემდეგ ვინღა უნდა იფიქროს გოლფსტრემზე?

ქვაფნილზე მდგარ სამკუთხედ მაგიდაზე ხორბლისფერ ძუს ფეხები ესპანური სინდიკატების მსგავსად აეშვირა, მაგრამ ვაგინიდან გამოყოფილი ბავშვის თავი ბარტონის ნახატ თავკომბალას წააგავდა. ამფიბიები ძუს მკერდზე ბუზებს იჭერდნენ და რძეს წვეთ-წვეთად აყოლებდნენ.

აი უკვე ავცახცახდი, მაგრამ რა ჩემი ბრალია უნებლიეთ ნიჭიერი, რომ ვარ?! არ დაგიდევს ნიჭი ორთოგრაფიას, რადგან სწორედ ნიჭია ის, რაც არ მასვენებს. ასე რომ, მინდა თუ არა, მე მწერალი ვარ, მავნე თუ მარგებელი…

თვალები დავხუჭე…

ღრუბელზე ჩამოკიდებული ქოლგის ღაწვის ქვეშ სალვადორ დალის ლიმნისფერი ტილო მეგულებოდა, ამიტომ სიხარბემ მძლია და ხმამაღლა წავიჭიხვინე: „Пошли все на хуй!“…

ნაძვის სუნით გაჟღენთილი ტელევიზორიდან ზაზუნები მეძავობას სწავლობდნენ და მედუზის დამდნარი მასისგან გამჭირვალე ბიუსტჰალტერებს იკერავდნენ…

უცებ გავბრაზდი, მაგრამ მერე მივხვდი, რომ ყველა გარკვეული თანხა ღირს, ბოლო ბოზსაც კი შესაბამისი თანხა ადევს და რა თქმა უნდა ყველას ყავს თავისი მყიდველი და მომხმარებელი.

შოტლანდიური სკვერის კუთხეში ზღვის გოჭები ნახმარ სულებს იბარებდნენ, ხოლო ზეკაცები თამბაქოს სუნით ყროლდებოდნენ, პოკერს თამაშობდნენ და იპურჭყებოდნენ, ამიტომ ყველა კომედიანტი ნუ გგონიათ კლოუნი, მარიონეტებს კი, თვითკმაყოფილება არ ეღირსებათ.

წითელი ქოლგის ქვეშ უსქესო არსებები სექსზე ბუტბუტებდნენ…

დუმფარებზე მედუზები ირუჯებოდნენ, ხოლო სალათისფერი საცვლები გახუნებულ თოკებზე ტუჩებს ილოკავდნენ.

სალვადორ დალი ხეზე თავდაყირა ჩამოკიდებულიყო თავისი შიშველი სხეულით და იერარქიულ სარკეს „ერეკლებოდა“.

-არა,არა! ჩემი კალამი ნამდვილად „გამიანგელოზდა“. წერას ისევ თავში მდებარე ლორწოვანი მასის გამოძრავება მირჩევნია.

ვფიქრობ ვოლუნტარიზმის ესთეტიკურ და იმორალისტურ მხარეებზე, თუ როგორ დასდევს ლეიტმოტივათ ჩვენს ეთიკურ „ჰარმონიას“ ტრადიციული მორალი.

სიმართლე, რომ გითხრათ, ეს სხვა არაფერია, გარდა იერარქიის სარკის, რელიგიურის, ეთიკურის, თუ კულტურულის „სიყალბის“ დამკვიდრება.

ზოგადად კლოუნები მარიონეტების ანტიპოდები არიან, მაგრამ ფსევდობაღნობის თამაშით შეწუხებული კაცობრიობა ამას ადამიანის ზედა ნაწილში მოთავსებულ ლორწოვან მასამდე ვერ უშვებს.

სრულიად არასრულფასოვნებათ მეჩვენებიან თავმოტვლეპილი, აჰიგიენური და ჩამომავლობით ზეკაცი „სპლიყვები“.

ორფეხებო! ძალიან,  ხომ არ მოგაბეზრეთ თავი ჩემი მორალური თუ იმორალური შეფასებებით?! მაგრამ მორალი, ხომ მაინც ამფიბიური ნიღაბია.

Um neue Beiträge per E-Mail zu erhalten, hier die E-Mail-Adresse eingeben.

Schließe dich 33 anderen Followern an